Główny Urząd Statystyczny w przeprowadzonym raporcie na temat zasięgu ubóstwa w Polsce w roku 2009 wykazał, że aż 12% pracujących Polaków żyje na skraju ubóstwa.

Pracownicy, którzy zarabiają najmniej, jak się okazuje to nie tylko osoby bez wykształcenia (12%), ale również osoby z wyższym wykształceniem, który jest praktycznie tyle samo (10%).

Najczęściej jednak na skraju ubóstwa żyją rolnicy, którzy bardzo często są jedynym żywicielem wielodzietnej rodziny. Pomimo faktu, że rodziny te otrzymują zasiłki socjalne to i tak ich wysokość nie pozwala na godne życie.

Przeważnie osobom tym ciężko przetrwać od pierwszego do pierwszego, gdyż po opłaceniu rachunków nie starcza przeważnie na jedzenie, nie wspominając już o ubraniach czy jakichkolwiek przyjemnościach.

Zasiłki socjalne w Polsce są nie dość, że śmiesznie niskie, to w dodatku trzeba spełnić wymóg odnośnie kwoty przypadającej na jedną osobę w rodzinie, by je dostać. Kwota nie może być wyższa niż 504zł netto na osobę.

Duża część pracujących Polaków nie spełnia tego wymogu, co nie znaczy, że można je uznać, za bogate. Niestety pomoc socjalna działa według ściśle określonych przepisów i nie ma wyjątków, więc nawet przekroczenie progu wskazanej kwoty, o parę groszy nie uprawnia potrzebujących osób do uzyskania pomocy socjalnej.

Podsumowując można zauważyć, że polska bieda jest ubocznym efektem chęci dorównania poziomem naszego kraju do innych krajów UE, w którym pozostały nam polskie zarobki i europejskie ceny.

Biorąc pod uwagę całą Unię Europejską, gorzej jest tylko w Rumunii i Grecji.